Zondag ging de eerste editie van Antwerp Street Kicks door en was meteen een schot in de roos! Zelfs met de miezerregen was het Antwerpse Park Spoor Noord doordrongen van een Extreme Sports en Urban Lifestylelievend publiek.

Afgelopen zondag vond je in Antwerpen de eerste editie van Swatch Antwerp Street Kicks. Het weer wisselde voortdurend af tussen “grijs” en “grijs met regen”, wat de sfeer aanvankelijk wat leek te verknoeien. Toch was de liefde voor het aanbod groot, want in een mum van tijd hadden alle sporten, standen en podia een voldoende groot publiek om er een fenomenale show van te maken.

Wat kon je allemaal beleven?

Wat meteen in het oog viel, was de hoge kraan vanwaar enkele “Soulja Boys” een immense deathride hadden geïnstalleerd. Onder strikte veiligheidsvoorschriften (helm en gordel werden gecheckt en gedubbelcheckt) en een stoere, geruststellende blik bij het opstijgen, kon je Antwerpen eens van wat hoger zien om vervolgens in duizelingwekkende vaart het vasteland terug te naderen.

Tijdens het optreden van Halve Neuro was het droge stuk onder de brug van de Noorderlaan te klein voor het publiek. Deze Antwerpse rapper en zijn gevolg deden iedereen gewillig heen en weer bewegen op bekende, Amerikaanse liedjes, die plots toch een verstaanbare tekst meekregen. Althans voor wie uit Antwerpen kwam, want af en toe zag ik een gegadigde uit een andere provincie stiekem de Engelse tekst meeprevelen.

Ook de halsbrekende kunsten van de FMX’ers konden het publiek bekoren. Een immens applaus steeg op na elke geslaagde landing, en gelukkig waren ze dat allemaal. Enkel de Railbattle moest hier jammer genoeg soms zijn publiek aan afgeven, want enkel de Die-Hard Snowboard- of Freeski-fans bleven staan om de artiesten te zien battelen. Gelukkig kende deze Railbattle een gezellige Nederlander aan de microfoon, die bij elk einde van de FMX-demonstratie het publiek opriep om ook hier te blijven kijken.

Fenomenale tricks ook in de Bowl, waar skaters van alle leeftijden (zelfs een meisje van pakweg en BMX’ers met plezier hun kunsten toonden. Soms echter met de “nodige” arrogantie, waarbij een van de “native Antwaarpse BMX’ers uit den bowl” letterlijk een kind omver kegelde en er bovendien nog kwaad op werd. Het was duidelijk dat deze jongen niet voor Antwerp Street Kicks kwam, maar enkel om “zijn territorium te verdedigen van alle kwaadaardige buitenstaanders”. Grow up, will ya?

Ook de “Urban Culture” was mooi vertegenwoordigd. Niet alleen door de verschillende optredens en DJ-sets, maar ook door de verschillende graffiti-artiesten die samen een pracht van een wall optrokken aan de bedrijfsmuren naast het park. En verrassend maar waar: bij deze Urban Culture hoorde ook de stand van Harley Davidson. Jonge én oude ogen – waaronder ook de mijne – begonnen spontaan te glinsteren bij het bereiken van de Harleystand, waar ook de Sportster en de Nightster – inclusief verhoogd chopperstuur – werden tentoongesteld. Al denkt de gemiddelde mens bij het horen van het woord “biker” nog steeds aan een ietwat gezette, kale man met snor en leren vestje, de motor die dit imago heeft gestart werd duidelijk door iedereen graag gezien. Constant werd de Fat Bob getest, door mannen en vrouwen in elke soort of maat.

Het enige waarbij de verwachtingen misschien iets hoger lagen, waren het boulder- en slacklinesegment. België kent toch enkele acrobaten in het slacklinen – dat werd onlangs nog bewezen op het Go Wild!-festival – maar toch bleven de demonstraties hier uit. Zelf proberen kon je gelukkig wel, waardoor ook ik mijn beperkte kunsten aan de wereld toonde en toch ook nog mijn symbolische pet afnam voor wie het beter kon dan ik. Ook die ene boulder die meer een kinderspeeltuig was dan een volwassen uitdaging, daar had ik toch gehoopt op wat meer. Gelukkig hoef ik niet al te lang te wachten, want over een grote week start Rocks@Antwerp al op de Groenplaats.

Al bij al valt er samen te vatten dat Antwerp Street Kicks ongelooflijk vet was. Behalve die laatste kinderziektes – die normaal zijn bij een eerste editie – was het festival meer dan geslaagd. Ik kijk alvast uit naar volgend jaar, waar ik niet alleen verwacht dat de demonstraties nog vetter, grootser en spectaculairder zullen zijn, maar ook dat dan al blijkt dat Park Spoor Noord de massa en de awesomeness van de sporten niet meer aankan en erover gedacht moet worden om de weien van Werchter af te huren.

Tekst & foto’s: Roel Goris